Naamloos document

Schapen

24 jun 2015

211

Op het MEK hebben we 3 soorten schapen rondlopen. Hieronder lees je er meer over.

Het Zwartblesschaap
Het Zwartblesschaap is een echt Nederlands ras. Het is een zwart schaap met bruine wol en zes witte vlekken; een witte bles, 4 witte sokken en een witte punt aan de staart. De Zwartbles op het MEK voldoet niet helemaal precies aan de verplichte tekening, maar zij (Inez) is wel heel lief. Zwartblesschapen zijn makkelijk te houden en helemaal niet bang voor mensen.
De schapen werden vroeger gehouden voor de wol en het vlees. Een Zwartblesschaap kan ruim 80 kilo wegen. Tegenwoordig worden ze vooral als hobbydier gehouden, omdat ze zo’n lief en mak karakter hebben.

Drents Heideschaap
Het Drents Heideschaap is het oudste schapenras van West-Europa. Toen de allereerste boeren naar Nederland kwamen hadden ze schapen bij zich die sprekend leken op onze Drentse Heideschapen. Het is ook het enige schapenras in Nederland waarbij ook de vrouwtjes hoorns op hun kop hebben. De schapen zijn er in verschillende kleuren: bruin, zwart, wit, gevlekt, dassenkop, enzovoort. De wol van het schaap is lang en harig en is heel geschikt om er een tapijt van te maken. Een trui breien van de wol is lastiger.
Drentse Heideschapen zijn echte kuddedieren en altijd een beetje verlegen. Op het MEK lopen ze dan ook meestal bij elkaar, vooral als er mensen in de buurt zijn. Knuffelen vinden ze niet fijn. Ze grazen liever op het gras of eten hooi.

Het Kempisch Heideschaap
Het Kempische Heideschaap is een statig middelgroot schaap. De wol is crèmewit, fijn en halflang. De kop en de poten zijn meestal wit maar soms ook bruin of gespikkeld. De ooien (vrouwtjes schapen) zijn altijd ongehoornd, de rammen meestal ook. De staart is bewold en vrij lang.

Oorspronkelijk komen deze schapen, zoals hun naam eigenlijk al zegt, uit de Brabantse Kempen en de Peel. Ze begraasden de heidegebieden en met hun mest werden stukken land met een schrale bodem vruchtbaarder gemaakt. Toen kunstmest uitgevonden werd, was schapenmest overbodig en vrij snel daarna verdwenen de Kempische Heideschapen bijna van de aardbodem…

Rond 1965 was dit ras bijna uitgestorven. Gelukkig werden ze gered door een groep enthousiaste mensen die het ras hebben teruggebracht door het fokken uit de restanten die nog van het ras over waren. Inmiddels is het ras uit de gevarenzone. De oude kwaliteiten van deze schapen worden opnieuw ingezet. Ze doen dienst als grazers van natuurgebieden en er lopen op verschillende heidegebieden weer grote kuddes Kempische Heideschapen rond.

Facebooktwittergoogle_plus

Comments are closed.